وقتي پست قبلي را مي نوشتم با اطمينان به خودم جواب مي دادم نه با اينكه دنياي كودكي (دنياي دروني كودك) دنياي زيبايي است و من هم بيشتر كودكي ام را در اين دنياي خودساخته خيالي كه پر از رويا و داستان و سرزمين ها و موجودات عجيب و باور نكردني است گذرانده ام ولي نمي خواهم برگردم.

دنياي بيروني يك كودك (دنيايي كه من و شايد بسياري تجربه اش را داريم) بيشتر شبيه به دنياي واقعي داستان هاي رولد دال است پر از شخصيت ها و واقعيت هاي آزار دهنده و بد...كه كودك بايد با رويا هايش و موجودات رويايي كه وجود دارند يا مي سازد و قدرت هاي عجيبش با آنها  بجنگد يا براي هميشه به دنياي رويايي خودش كوچ كند.

شايد عجيب باشد ولي آدم بد هاي داستان هاي رولد دال واقعا وجود دارند خود من در دبستان با چند تايي شان آشنا شدم و آدم خوبها و موجودات مهرباني كه بهترين دوست هاي شما هستند و گاهي هم به شما نيرو هاي عجيب مي دهند هم وجود دارند با آنها هم آشنا شدم.

البته موجودات خبيثي كه مي گويم شايد براي يك نفر فقط يك ناظم درشت هيكل بداخلاق و خشن كه شمارا حتي بخاطر پوشيدن جوراب رنگي تنبيه مي كند و هميشه مراقب است تا دست از پا خطا نكنيد وگرنه با ضربه مهلكي شما را غافلگير مي كند نباشد ولي يك كودك آن هم يك كودك رويايي و حساس همه چيز را طور ديگري مي بيند.

وقتي به كودكي فكر مي كردم بيشترين عاملي كه باعث مي شد نخواهم برگردم دوران دوازده ساله تحصيل و روزهاي جنگ و بمب باران بود.مشق شبهايي كه تكرار مي شدومن هر بار امضاي قبلي معلم را پايين مشق هايم تبديل به يك نقاشي مي كردم و بار ها و بار ها به او نشان مي دادم تا جايي كه نقاشي آنقدر بزرگ مي شد كه...

فكر مي كردم نمي خواهم برگردم ...مطمئن بودم نمي خواهم برگردم تا اينكه يك شب وقتي دوباره به ياد خاطراتي كه با او داشتم افتادم و اينكه چقدر دلم برايش تنگ شده ...چه ماجراهايي با هم داشتيم...چقدر دوستم داشت و چقدر دوستم بود ....اتفاق عجيبي افتاد

اگر هم دوست داريد كه برگرديد باز هم خوشحال باشيد چون كودكي زيبايي داشته ايد يا آدم هاي دوست داشتني كه ارزش هر بازگشتي را دارند.

تصويرسازي هاي كوانتين بليك براي داستانهاي رولد دال

حتما شما هم به بازگشت به دوران كودكي فكر كرده ايد.

شايد هم آرزو كرده ايد كه زمان به عقب بازگردد و دوباره كودك شويد ،شايد عاشق عالم كودكي هستيد،شايد خاطرات خوبي از كودكيتان داريد و شايد مي خواهيد از اول شروع كنيد تا اشتباهات كمتري مرتكب شويد و اينبار موفق تر باشيد .

شما هم آرزو داريد دوباره كودك شويد؟ بله يا نه؟

خوب فكر كنيد.فكر كنيد ماشين زمان وجود دارد و شما مي توانيد به گذشته بازگرديد و من مي دانم ماشين زمان كجاست و چطور كار مي كند البته اين ماشين مي تواند شما را به سالهاي كودكي باز گرداند نه دوسه سال قبل يا دوران جواني و نوجواني .

خوب به پاسخي كه به اين سوالها مي دهيد فكر كنيد:

آيا حاضريد دوباره ۱۲ سال به مدرسه برويد،مشق بنويسيد و امتحان بدهيد؟

آيا آمادگي روبرو شدن دوباره با روز هاي جنگ و بمب باران را داريد؟

آيا مي توانيد دوباره براي كنكور درس بخوانيد؟

آيا حاضريد اجازه انجام دادن خيلي از كار ها را نداشته باشيد؟

آمادگي روبرو شدن دوباره با اتفاقاتي كه در اين سالها افتاده و دوباره هم خواهد افتاد داريد؟

آمادگي ديدار دوباره با كساني كه از نديدنشان خوشحال هستيد را داريد؟

مي توانيد پاسخ اين سوالها را قسمت نظر خواهي و يا وبلاگتان بنويسيد.منتظرم...

(دوست دارم بدانم جوابهاي شما چيست.)

اين پروژه هم تمام شد و بايد كارها را خيلي سريع براي سفارش دهنده بفرستم .شركت سفارش دهنده در كشوري بسيار دور از اينجاست ابتدا تصميم مي گيرم فايل ها را با اينتر نت بفرستم ولي چون حجم فايلها خيلي زياد است و چند ساعتي وقت مي برد تصميمم را عوض كرده و به اداره پست مي روم چون زمان خيلي با ارزش است و من هم كه از تمام ثانيه هايش استفاده مي كنم!پس بهتر است بجاي چند ساعت حد اكثر نيم ساعت را در پستخانه بگذرانم.

به ساختمان پستخانه شهرك غرب كه يكي از اصلي ترين پستخانه هاي تهران است مي رسم.همه جا پر از گلدان هاي گل است و همه از نگهبان جلوي در گرفته تا كاركنان لبخندي دوستانه بر لب دارند.

در سالن پستخانه باجه پست T.N.Tو D.H.Lرا مي بينم ولي از آنجايي كه پست امانات خارجه ايران هم مطمئن تر و سريع تر است و قيمت مناسبي هم دارد بي توجه از كنار آنها عبور مي كنم.

به قسمت امانات خارجه مي روم سه چهار نفر در صف هستند و منتظر نوبتشان .تعداد كارمندان اين قسمت با توجه به تعداد مشتريان زياد است تصميم مي گيرم كمي بنشينم تا نوبتم شود هنوز به صندلي نرسيده ام كه خانم منشي با مهرباني صدايم مي زند : نوبت شماست!

آدرس را كه قبلا تايپ كرده ام تا اشتباه نشود خيلي سريع برايم تايپ مي كند ,بدون حتي يك اشتباه و حالا بايد بسته سي دي ها را تحويل دهم چند نفر مشغول بسته بندي جعبه هاي خانم هايي هستند كه براي خانواده هايشان و اغلب فرزندانشان هديه و...مي فرستند.تقريبا در همه بسته ها چند جلد كتاب ديده مي شود و همه از فرزندانشان مي گويند كه هميشه سفارش كتاب و مجله مي دهند چون در آنجا كتاب و مجله فارسي زبان كم است و براي مطالعه كتاب كم مي آورند!و هميشه اعتراض مي كنند كه: اينقدر براي ما پسته و سبزي خشك و نبات نفرستيد آدم كه از پسته نخوردن نمي ميرد!

آقايي كه بسته بندي مي كند كارش را خوب بلد است وحتي يك عدد پسته هم جا نمي گذارد.باز هم خيلي سريع نوبت من مي شود و بعد رسيد را تحويل مي گيرم.

در باره مدت زمان رسيدن بسته ها سوال مي كنم با خوشرويي جواب مي دهند بين 3تا 5 روز حد اكثر!

كمتر از يك ربع در پستخانه معطل شدم.و با خيال راحت از اينكه بسته به موقع مي رسد به خانه بر مي گردم.

دو روز از پست كردن كار هايم مي گذرد وارد سايت اداره پست مي شوم و كد رهگيري بسته را وارد مي كنم :بسته را دقيقا در مقصد نشان مي دهد!نگران مي شوم كه شايد اشتباهي شده يا سايت مشكل دارد!

وقتي ايميلم را چك مي كنم پيام خانم L را مي بينم كه از رسيدن كارهايم خبر مي دهد.حتي سه روز هم طول نكشيد! چه خوب كه سيستم پستي ما اينقدر سريع و مطمئن است.استفاده از اين سرويس را بخصوص وقتي عجله داريد به همه پيشنهاد مي كنم.